Pre-pack

Dit artikel is bedoeld om de lezer snel inzicht te verstrekken in de basisaspecten van de zogeheten ‘pre-pack’. De pre-pack is een methode die bedrijven, die het financieel zwaar hebben, gebruiken om voorafgaand aan het faillissement een doorstart voor te bereiden met het doel op de dag van faillietverklaring als het ware een doorstart te maken. De centrale doelstelling van de pre-pack is om te voorkomen dat er kapitaalvernietiging door faillissement plaatsvindt. In dit artikel zal het verloop van de procedure worden geschetst alsmede de voor- en nadelen van de pre-pack, zoals ze worden weergeven in de literatuur.

Verloop procedure

Een in zwaar weer verkerende ondernemer kan bij de rechtbank verzoeken om een pre-pack. Wanneer de rechtbank dit verzoek toewijst, wordt er een stille bewindvoerder/beoogd curator aangewezen. De stille bewindvoerder werkt op basis van een overeenkomst van opdracht, waardoor de ondernemer voldoende liquide middelen moet hebben om het honorarium van de stille bewindvoerder te bekostigen. Wanneer de ondernemer en stille bewindvoerder het honorarium, bevoegdheden en aansprakelijkheden hebben afgesproken, kan het echte werk beginnen. Vervolgens bereiden de ondernemer en stille bewindvoerder een activatransactie voor, met een geschikte kandidaat, om uiteindelijk de doorstart van een (gedeelte) van de onderneming mogelijk te maken. Dit gehele proces zal in het uiterste geheim gebeuren waarbij alle benaderde partijen een geheimhoudingsovereenkomst dienen te tekenen, zodat er geen geruchten over een mogelijk faillissement ontstaan. Op het moment dat de onderneming daadwerkelijk failliet wordt verklaard, wordt de stille bewindvoerder aangewezen als curator en vindt de (activatransactie) doorstart plaats. Wanneer een gedeelte van de onderneming niet wordt meegenomen in de activatransactie, dan blijft dat gedeelte binnen het faillissement en wordt dit op de reguliere wijze afgewikkeld.

Dit is in een notendop de procedure die een ondernemer doorloopt, indien hij een verzoek tot pre-pack indient bij de rechtbank.

Voordelen

  • De (beoogd) curator komt al voor het faillissement aan boord en dat vergroot de kans op een doorstart direct of snel na het faillissement.
  • Met een vlotte doorstart wordt voorkomen dat de waarde van het bedrijf verdampt en de crediteuren met lege handen achterblijven.
  • Banen blijven vaker behouden wanneer een bedrijf een snelle doorstart maakt.
  • Beperking van kans op misbruik door toezicht van de beoogd curator.
  • De curator heeft een sterkere onderhandelingspositie door de voorbereiding.

Nadelen

  • Zonder wettelijke basis is het onduidelijk wat de bevoegdheden zijn van de beoogd curator en de beoogd rechter-commissaris.
  • Om de doorstart voor te bereiden moeten de onderhandelingen en het naderende bankroet geheim blijven.
  • De concurrentie wordt benadeeld door de frisse start van de onderneming.
  • Een vergrote kans op misbruik ten aanzien van ‘lozen’ van werknemers, schulden en contracten.
  • Gebrek aan betrokkenheid van crediteuren aangezien deze tijdens de voorbereidingsprocedure niet worden benaderd.
  • Kans op misbruik ingeval van verkoop aan een bevriende partij.

Opmerking

Losstaand van de feiten en omstandigheden zullen sommige rechtbanken het verzoek toewijzen en andere rechtbanken het verzoek afwijzen. Dit verschilt per rechtbank, omdat de pre-pack momenteel niet in de wet is verankerd, waardoor sommige rechtbanken weigeren om een verzoek tot pre-pack toe te wijzen. Dit probleem zal in de nabije toekomst worden verholpen, indien het wetsvoorstel continuïteit ondernemingen wordt goedgekeurd en inwerking treedt.

Deel dit bericht: